भाइरल

सुर्खेत, भेरी नदी किनारको जङ्गल । जङ्गलको स्वघोषित राजा,शाही ठकुरी । समाजको दृष्टिमा राउटे । छड्के गादो, मैला जिउमा मैला लुगा । घुमन्ते कविला जिन्दगी । जङ्गलमै बस्ने । जङ्गलमै कमाउने । जङ्गलमै खाने । जङ्गलमै रमाउने । गुना बाँदरको शिकार गर्ने ।

उघ्रिँदै गरेको समय । परिवर्तनकामी बाह्य समाज । पुख्र्यौली काठ व्यवसाय । वन विनास जोगाउन सरकारले गरेको जङ्गल फणानीमा प्रतिवन्ध । टुनी रुख काटी कोसी,बाकस आदि बनाएर गाउँबाट अन्न आदि सँग विनिमय गर्न निषेध । बिलखबन्दमा परेका उनीहरु सरकारी भत्तामा मात्र चित्त बुझाउनु असहमत ।

दैलेखबाट स्थानान्तर भएका उनीहरुलाई परिस्थितिले बाहिरी वातावरण र सभ्यताले गाजली र सुमिला शाही नुहाइधोई गरी आदिम भेषबाट आधुनिक भेषमा रुपान्तरित भई गुलावको फूल जस्तै भएर खुलेका बैँसालु सहरी सुन्दरी । खुलेको प्राकृतिक सुन्दरता ।

सञ्चार जगतले अस्तित्वलाई उजागर गरे । विस्तारै सार्वजनिक । भाषामा पनि क्रमश परिमार्जित । भिडिओ स्क्रिनहरुमा लहलह झुल्न थाल्यो,उनीहरुको बैँस । उनीहरुले आफूलाई देखे, अरुलाई देखे । उनको चित्र संसारभरि पुग्यो । उनीहरुलाई बाह्य जगतले देख्यो । आधुनिक भेषमा उनीहरु, फोहोरको डुङ्गुरबाट उम्रिएको सुन्दर,सुवासित फूल जस्तै देखिए । हुँदा हुँदा सामाजिक सञ्जालमा भाइरल हुन पुगिन् ।

समयको प्रवाहले छचल्काएको उनीहरुको बैँसको फल चोर्न एकथरि स्थानीय उद्दण्ड यौनपिपासुहरु सम्मोहित भएर कात्तिके कुकुर झैँ झुम्मिन पुगे ।

दुर्भाग्य । एकदिन,नातामा दिदी बहिनी पर्ने उनीहरुलाई नयाँ संसार देखाउने भनेर होटलमा लगी रक्सी, मासुको स्वादमा डुबाएर बेहोस पारेपछि यौन तुष्टि पूरा गरे । नसाको गाढा सुषुप्तिबाट व्युँझिएपछि उनीहरुलाई जीवनको अन्तिम भिरमा पुगेको आभासले गिजोल्न थाल्यो ।

मानसपटलमा दश रेक्टर स्केलको भूकम्प आयो । घरमा उनीहरुको महामूर्ख निर्दयी विवेकहीन क्रूर समाजले थाहा पाएमा भालाले घोचेर फक्रिएको जिन्दगीलाई समाप्त पारिदिनेछन् । अब हाम्रो जिन्दगी त्यसै पनि सकियो उसै पनि सकियो । त्यहाँदेखि हिँडेका ती दिदी बहिनी अर्कै दिशाको दुर्बोद्य जङ्गलको गर्भभित्र छिरेर विलीन भए ।